هوالجمیل 

به بهانه تشکیل و راه اندازی کانون های ادبی کتابخانه های عمومی استان مازندران

مطالعه از نان شب هم برای شاعر مهم تر است!

شعر؛ مقوله ای است که همچنان قرن هاست از هنرهای ماندگار و بی چون و چرای جهان و خصوصا کشور عزیزمان ایران به حساب می رود. چرا که توانسته است شادی ها،دردها،اشک ها،لبخندها،پیروزی ها،شکست ها،امیدها،آرزوها و بسیاری دیگر از خواسته های معنوی و حتی مادی انسان را در آینه ی خود نشان دهد و شاعر فردی است که آنچه که گفته شد از طبع روان او به دست می آید. شاعر رسول جامعه ی خویش است و این رسول، رسالتی دارد و این رسالت تا زمانی که به قول قرآن مجید (در سوره ی شعرا) اگر هر آنچه می گوید را خودش هم انجام دهد به معنای تمام و واقعی شاعر است.

شعر و خط از اولین مدافعان زبان محسوب می شوند. جدا از مباحث معنوی که مهمترین اصل غیرقابل اجتناب برای یک شاعر است ابعاد دیگری نیز از لحاظ حرفه ای و تخصصی لازمه های اصلی این هنرمند است، که از مهمترین آن ها باید بعد از بحث معنویت به آن پرداخت، مطالعه ی شاعر می باشد. مطالعه پایه و اساس دانایی شاعر و به تبع آن پرمایه و پرمغزشدن اشعار شاعر است. این اشتباه است که اگر فکر کنیم فقط طبع روان کافی است که کسی را شاعر بنامیم. این بسیار فریبنده است و از آسیب های جدی و مهم برای شاعر محسوب می شود.از مهمترین دستاوردهای مطالعه برای شعر و شاعر می توان به افزایش مفاهیم و غنای شعری و به قول امروزی پرمغزتر و پرمعنا شدن شعر و به پیروی از آن به افزایش اشعار از لحاظ کیفی و دارای ارزش ادبی فاخر دست یافت.

شاعر فرزند زمان خویش است و باید برای همه ی زمان ها و مکان ها شاعر باشد. یعنی باز هم تاگر می خواهد شعرش ماندگار شود باز هم محتاج مطالعه ی بالای اوست و بر شاعری که می خواهد حرفه ای شود و بماندا راهی جز این نیست. تجربه نشان داده است که نهال شعر فاخر و قوی فقط در زیر تابش خورشید مطالعه و رشد می کند!در همین راستا در پی برپایی کانون های ادبی و شعری در کتابخانه های عمومی استان مازندران عقیده بر  این است که ایجاد رابطه ی بین شاعر و کتابخانه در اصل به ایجاد رابطه ی تنگاتنگ ترشدن" شاعر" و "مطالعه" تاکید دارد و این اقدام بسیار مبارک است. پس باید به فال نیک گرفت و در صورت پویایی و ادامه دار بودن این جلسات و گسترش آن در همه ی کتابخانه ها، تولید فکر را هم در پی خواهد داشت.

تولید فکر،تولید محتوا را با خود می آورد و این اتفاق ارزشمند حلقه به حلقه رویش های مختلفی را با خود به ارمغان می آورد.این مطالعه رهاوردهای دیگری همچون تولید آثار ادبی در راستای ترویج فرهنگ فارسی و ارزشی و ادبی و انقلابی نیز خواهد داشت.در واقع همچون درختی که وقتی به ثمر بنشیند خستگی زحمات را از ذهن باغبان می زداید.

شاید با این اوصاف دور از ذهن نباشد که بپنداریم؛مطالعه از نان شب هم برای شاعر مهم تر است!                                                                                        

میثم رنجبر- دی ماه 1390